Silvestre I![]() | |||
---|---|---|---|
![]() | |||
31 xineru 314 - 31 avientu 335 ← Melquíades - Marcos d'Ostia → | |||
Vida | |||
Nacimientu | Roma, sieglu de III | ||
Nacionalidá | valor desconocíu [1] | ||
Muerte | Roma, 31 d'avientu de 335 | ||
Sepultura |
Catacumbas de Priscila (es) ![]() | ||
Estudios | |||
Llingües falaes | llatín[1] | ||
Oficiu | sacerdote católicu | ||
Llugares de trabayu | Roma | ||
Santoral | |||
31 d'avientu y 31 d'avientu | |||
Creencies | |||
Relixón | Ilesia Católica[2] | ||
![]() |
Silvestre I (en llatín, Silvester) foi'l papa nᵘ33 de la Ilesia católica ente'l 31 de xineru de 314 y el 31 d'avientu de 335.
Silvestre nació hacia l'añu 270, en Roma, y el so padre llamóse Rufino. Asocedió como obispu de Roma a San Melquíades el 31 de xineru de 314, un añu dempués de que se promulgara'l Edictu de Milán, pol que los cristianos podíen axuntase llibremente y predicar la so relixón. El so pontificáu carauterizar pola intervención del Emperador Constantín I el Grande nel gobiernu de la Ilesia.
L'eventu más importante del so reináu foi'l Conceyu de Nicea I nel 325. Este conceyu condergó les enseñances d'Arriu y redactó el Credo Niceno, que recoyía no fundamental les creencies del cristianismu de la dómina. Silvestre, anque convidáu, nun asistió personalmente al conceyu pero foi representáu por dos delegaos que fueron trataos con gran honor y respetu.[3]
El papa Silvestre I foi'l primeru en cinxir la tiara, o triple corona pontificia. Dellos historiadores atribúyen-y la institución oficial del domingu como Día del Señor, pa recordar la Resurrección.
Tamién se-y considera l'inspirador de la Corona de Fierro, que'l so aru interior foi realizáu con un clavu de la Vera Cruz.
L'antiguu palaciu de Laterano y la basílica axunta fuéron-y vencíes por Constantín y, de magar, consideróse la Catedral de Roma.
Cola ayuda del emperador, amás de la de Laterano, San Silvestra fixo edificar en Roma delles basíliques, ente elles la de San Pablu na vía Ostiense, y la de la Santa Cruz de Xerusalén. Dictó amás reglamentos pa la ordenación de los clérigos y pa l'alministración de los santos sacramentos, y entamó l'ayuda que tenía de dase a los sacerdotes y a los fieles precisaos. De vida ascética, pudo atender a les obres de beneficencia y en tou momentu supo caltener n'alto la ortodoxa de la doctrina frente a les incipientes herexíes.
El so obispáu foi bien sele. Ye conocíu por ser el primer papa que nun morrió mártir, el 31 d'avientu de 335. El so cuerpu foi soterráu na vía Salaria, nel campusantu de Priscila, a unos cuatro quilómetros de Roma, onde más tarde se llevantó una ilesia a él consagrada.
El so fiesta celebra'l 31 d'avientu últimu día del añu.